तसा माझा नेहमीचा प्रवास लालपरीनेच., पण कधीतरी मित्राच्या गाडीतून विरंगुळा म्हणून किंवा मग एखाद्या परिचिताने अचानक गाडी थांबवून दिलेली लिफ्ट, या योगाने चारचाकीचा अल्पसा प्रवास माझ्या वाट्याला येतो. अशावेळी गाडीत बसताना नेहमीप्रमाणे सर्वात आधी माझ्या डोक्याला मार लागतो. गाडीत बसल्यानंतर दरवाजा नीट लॉक झाला आहे की नाही, हे पाहण्यात मी दोन चार मिनिटे गाडी थांबवून ठेवतो. त्यानंतर सीट बेल्ट लावताना तर पार गोंधळ उडतो, कुणीकडून काय ओढायचं आणि कशात काय अडकवायचं हे काहीच कळत नाही. मग मित्रच पुढे सरसावून सारे सोपस्कार पार पाडतो. प्रवास सुरू झाला की मग काचा खाली वर करायचं बटन अजिबात सापडत नाही. तेव्हा सहज मनात येऊन जातं की, एवढ्या मोठ्या गाडीत, ही अतिशय महत्त्वाची अशी बटणं, इतकी छोटी का असतात आणि लपवून का ठेवलेली असतात.? आणि माझी ही सारी उठाठेव सुरू असताना, तिथं समोरचं ठेवलेलं एक खेळणं मान हलवून हलवून, दातं काढून हसत माझ्याकडे पाहत असतं.! 🎭
#आयुष्य_वगैरे
#चारचाकी
एक अतिशय सामान्य #मिरजकर माणूस... जो तुमच्या माझ्या मनातले विचार मांडतो..! #आयुष्य_वगैरे ❤️🩹🫂
शनिवार, २७ मे, २०२३
चारचाकी २४/०४/२०२३
बेरंग... ❤️🩹🫂
आणि शेवटी आज मी तिला तो मेसेज पाठवलाच. हो... इंग्रजीत.! मला मुळात इंग्रजीत बोलायला किंवा त्या भाषेत व्यक्त व्हायला अजिबात आवडत नाही. पण इतकी...
-
आता सारं काही जवळपास संपल्यातच जमा होतं. तरीही का कुणास ठाऊक, पण त्यादिवशीच्या तुझ्या हसण्यामागचं कोडं काही केल्या मला सुटत नव्हतं. त्यादिवश...
-
टाळ, मृदंग आणि तबल्याची जुगलबंदी एकसारखी सुरूच होती. सोबतीला ढगांचा ढोलही ताल धरू लागला होता. या सर्वांच्या तालावर वीज आणि वारा सुसाट वेगान...