पगाराचा दिवस जवळ येऊ लागला की,
महिनाभरापासून अडगळीत पडलेली बिलं
आनंदाने उड्या मारू लागतात.
कोप-यावरचा भाजीवाला,
दररोजचा दुधवाला ते पेठेतील किराणावाला,
या सगळ्यांच्या आशादायी नजरा,
हळूहळू दररोज आपल्यावर रोखल्या जाऊ लागतात. पप्पांचा #पगार झाला की घेऊ,
या एका वाक्याने कोंडून ठेवलेली,
घरच्या चिमण्यापाखरांची स्वप्नांची फुलपाखरं,
मग आनंदाने बागडू लागतात.
शेवटी एकदाचा पगाराचा दिवस उजाडतो.
पगार देताना नेहमीप्रमाणेच मालकाचा हात आखडताच असतो. कसाबसा एकदाचा पगार हातात पडला की,
मग डोक्यात देण्यांचा हिशोब सुरू होतो.
आणि संध्याकाळी घरी परतेपर्यत
खिसा जवळपास रिकामाच होतो.
पुन्हा एकदा चिमणीपाखरं मनात आशा घेऊन
कधीच निजून गेलेली असतात.
आणि पुढल्या सकाळी,
पुन्हा एकदा,
पप्पांचा पगार झाला की घेऊ.....🎭
#आयुष्य_वगैरे
#अडगळ 💔
#मध्यमवर्ग
एक अतिशय सामान्य #मिरजकर माणूस... जो तुमच्या माझ्या मनातले विचार मांडतो..! #आयुष्य_वगैरे ❤️🩹🫂
गुरुवार, २५ जानेवारी, २०२४
पगार
बेरंग... ❤️🩹🫂
आणि शेवटी आज मी तिला तो मेसेज पाठवलाच. हो... इंग्रजीत.! मला मुळात इंग्रजीत बोलायला किंवा त्या भाषेत व्यक्त व्हायला अजिबात आवडत नाही. पण इतकी...
-
आता सारं काही जवळपास संपल्यातच जमा होतं. तरीही का कुणास ठाऊक, पण त्यादिवशीच्या तुझ्या हसण्यामागचं कोडं काही केल्या मला सुटत नव्हतं. त्यादिवश...
-
टाळ, मृदंग आणि तबल्याची जुगलबंदी एकसारखी सुरूच होती. सोबतीला ढगांचा ढोलही ताल धरू लागला होता. या सर्वांच्या तालावर वीज आणि वारा सुसाट वेगान...