आभाळ... ❤️

व्यक्त होता येणं हे खरोखरच निसर्गाने मानवाला दिलेलं सर्वात श्रेष्ठ आणि सुंदर वरदान आहे. आपल्या मनात साचलेलं सुख-दुःख, प्रेम, विरह किंवा एखादी सल जेव्हा शब्दांच्या रूपात बाहेर पडते, तेव्हा मनावरचा खूप मोठा भार हलका होतो. अनेकदा आपण जगासमोर हसतमुख राहतो, पण आतून मन एखाद्या जखमेवर फुंकर घालण्यासाठी कोणाची तरी सोबत शोधत असतं. अशा वेळी जेव्हा आपण लिहितो किंवा व्यक्त होतो, तेव्हा आपण स्वतःशीच संवाद साधत असतो आणि स्वतःलाच धीर देत असतो. हे व्यक्त होणं म्हणजेच मनाला मिळालेलं एक वरदायिनी मलम असतं, जे आपल्याला पुन्हा नव्याने जगण्याची, सावरण्याची ताकद देतं. आयुष्याच्या या रंगमंचावर आपण प्रत्येक जण आपापली भूमिका निभावत असतो, जिथे कधी हसावं लागतं तर कधी आसवांना लपवून जगासमोर उभं राहावं लागतं. पण जेव्हा आपण या साऱ्या भावनांना वाट करून देतो, तेव्हाच आपल्याला माणसाच्या जगण्याचा खरा अर्थ समजतो. म्हणूनच, व्यक्त होत राहणं गरजेचं आहे. कारण जोपर्यंत मनातील भावना जिवंत आहेत आणि त्या व्यक्त करण्याची कला आपल्याकडे आहे, तोपर्यंत हे सुंदर आयुष्य कितीही कठीण वाटलं तरी त्यात जगण्याची एक वेगळीच उमेद कायम राहते.

मनात साचलेल्या भावनांना,

शब्दांचे सुंदर कोंदण मिळावे...

आभाळभर असणाऱ्या या आयुष्यात,

फक्त मनसोक्त व्यक्त होता यावे..! 🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂