तू हे जे काही लिहित असतोस, ते लिहिणं तरी बंद कर किंवा तुझ्या लिखाणाचा गाभा तरी बदल असं मला सतत सांगणारी ती कळत नकळत स्वतःही कधी लिहू लागली, तसा प्रयत्न करू लागली हे बहुतेक तिचं तिलाही लक्षात आलं नाही. आणि या गोष्टीचं प्रत्यंतर मला तेव्हा आलं, जेव्हा तिने अगदी माझ्याच धाटणीत मला एक पत्र धाडलं. त्या पत्राची सुरुवात ही तिनं अगदी विचारपूर्वक केली होती आणि अगदी जाणीवपूर्वक ''प्रिय" असं लिहिणं टाळलं होतं, अन् शेवटही आधा अधुराच आमच्या नात्यसारखा.! असं होतं तिचं ते पत्र...
खरं सांगू तर, आजवर मी माझी स्वतःची अशी एक वेगळी दुनिया जगून घेत होते. पण जेव्हापासून तुझं लिहिणं माझ्या जगण्यात आलं, तेव्हापासून माझं सगळं भावविश्वच बदलून गेलं आहे. तुझी प्रत्येक ओळ, तुझा प्रत्येक शब्द जेव्हा जेव्हा मी वाचते, तेव्हा मला असं वाटतं की तू केवळ कागदावर लिहीत नाहीस, तर थेट माझ्या मनाच्या कोऱ्या पानावर तुझ्या भावना कोरत असतोस. तुझं ते वाचून वाचून आता माझ्याही मनात शब्दांची एक अनावर गर्दी व्हायला लागली आहे. आधी मला वाटायचं की लेखन ही फक्त तुझी कला आहे, पण आता लक्षात येतंय की ती तुझी कला नसून, तू मला लावलेला एक गोड आणि न सुटणारा लळा आहे.
तू लिहितो तेव्हा तुझ्यातला एक वेगळाच माणूस मला दिसत राहतो. तुझा तो शांतपणा, तुझी ती अगदी साधीच पण मनाला भिडणारी शब्दांची निवड आणि भावनांची ती अचूक पकड मला थक्क करून सोडते. तुझा तो वेगळा विचार करण्याचा अंदाज माझ्या मनात कुठेतरी खोलवर रुजला आहे. हे तुझं असलेलं वेड इतकं अनावर आहे की, आता मला स्वतःलाही कागद आणि पेन हातात घ्यावंसं वाटू लागलं आहे. मला सतत असं जाणवत राहतं की, ज्या प्रेमाने तू विश्वाला न्याहाळतोस आणि ते शब्दात पकडतोस, तेच प्रेम मलाही माझ्या शब्दात उतरवायचं आहे. मला नेहमी तुला सांगावंसं वाटतं की, तुझ्या या लेखनाने मला केवळ प्रभावित केलं नाही, तर माझ्या सुप्त भावनांना एक नवी वाचा दिली आहे. तुझ्याच भाषेत सांगायचे झाले तर तुझ्या या अगदीच किरकोळ अशा शब्दांची ही जादू माझ्यावर अशी काही चालली आहे की, आता मी प्रत्येक गोष्टीत तुझाच दृष्टिकोन शोधू लागले आहे.
माझ्या मनात चाललेली ही घालमेल, ही शब्दांची न संपणारी रीघ, हे दुसरं काही नसून मला तुझं आणि या शब्दांचं लागलेले वेड आहे. मी जेव्हा लिहायला घेते, तेव्हा पहिला शब्द नकळत तुझाच आठवतो. तुझी प्रेरणा घेऊन जेव्हा मी चार ओळी उतरवण्याचा प्रयत्न करते, तेव्हा मला जाणीव होते की मी फक्त लिहीत नाहीये, तर मी तुझ्या शब्दप्रेमाच्या रंगात स्वतःला पूर्णपणे भिजवून घेत आहे. तुझी ही शब्दांची सावली अशीच माझ्यावर राहू दे. तुझं हे वेड माझ्या मनात असंच जिवंत राहू दे, कारण या वेडेपणातच आता मला माझा खरा आनंद आणि लिहिण्याची एक नवी ऊर्जा सापडली आहे.!🎭
#आयुष्य_वगैरे ❤️🩹🫂