प्रिय मित्रा...
विस्कटलेल्या संसाराच्या राखेतून पुन्हा उभं राहणं सोपं नसतं, हे मला चांगलंच ठाऊक आहे. पण जे विधिलिखित असतं, ते कुणालाही चुकत नाही म्हणतात, तेच खरं. नियतीने तुझ्यावर चालवलेला तो आघात मी कदाचित जवळून पाहिला नसेल, पण त्याची दाहकता मी नक्कीच समजू शकते. कधीकधी वाटतं, जे झालं ते विसरून तू आता जुन्या गोष्टी मागे टाकून पुढे वाटचाल करायला हवी आहेस. मित्रा.. त्याच त्याच दुःखद आठवणींच्या वर्तुळात स्वतःला अडकवून ठेवण्यात काय अर्थ आहे..? हो, मला पूर्ण जाणीव आहे की, असं तत्त्वज्ञान सांगणं जितकं सोप्पं असतं, तितकंच त्या वेदनेतून प्रत्यक्ष जाणं आणि वागणं प्रचंड अवघड असतं. पण तुझा तो सुप्त, दृढनिश्चयी स्वभाव मी ओळखते. तू ठरवलंस तर ही नवीन सुरुवात तुझ्यासाठी अजिबात अवघड नाही, हे जितकं मला ठाऊक आहे, तितकंच तुझ्या मनालाही पक्कं ठाऊक आहे.
अगदी शेवटच्या क्षणापर्यंत सावरण्याचा जीवापाड प्रयत्न करत राहूनही तुझा संसार पार विस्कटून गेला. त्या वादळातून तू स्वतःला कसं कसं सावरलंस, हे तुझं तुलाच ठाउक. आज मी तुला कितीही हवीहवीशी वाटत असले, माझ्या असण्याने तुला आधार मिळत असला, तरीही एक कटू सत्य आपल्याला स्वीकारावंच लागेल. मी तुझी एक सर्वात जास्त आवडती, जीवाभावाची मैत्रीण म्हणूनच आयुष्यभर तुझ्या सोबत राहू शकते. पण... फक्त तुझं, तुझ्या पूर्ण हक्काचं असं हक्काचं माणूस मी कधीही बनू शकत नाही. मित्रा.. आठवतंय ना.!? आपलं नातं हे नेहमीच मैत्रीच्या पलीकडे आणि प्रेमाच्या अलीकडे राहणार, हे आपण दोघांनी आपल्या पहिल्या आणि शेवटच्या भेटीत ठरवलं होतं.
तुझा तो हसताखेळता संसार अचानकपणे मोडून आता जवळपास दोन वर्षे व्हायला आली आहेत. काळ पुढे सरकतोय. हल्ली तुझ्यासाठी बऱ्यापैकी चांगली, सुविद्य स्थळंही चालून येत आहेत. पण तरीही तू अजूनही दुसऱ्या लग्नाला तयार का होत नाहीयेस..? हा एकच प्रश्न माझ्या मनाला आतल्या आत रोज पोखरतोय, खूप सतावतोय. आणि कधीकधी रात्रीच्या शांततेत एक भीती माझ्या मनाला चाटून जाते की, तुझ्या या दुसऱ्या लग्नाला नकार देण्याचं कारण कुठेतरी मी तर नाहीये ना..?
तुझं माझ्यावर निस्सीम प्रेम होतं, आहे आणि ते नेहमीच कायम राहील, यात माझ्या मनात तीळमात्रही शंका नाही. ते प्रेम पवित्र आहे, सुंदर आहे. पण मित्रा, व्यावहारिक जगाचे काही नियम असतात. आपण आता आपापल्या आयुष्याच्या वाटेवर इतके पुढे निघून आलो आहोत की, आपल्या या वाटा समांतर तर आहेत, पण एकमेकांपासून खूप दूर निघून आल्या आहेत. आणि समांतर रेषा कधीच एकत्र येत नाहीत, हे गणिताचं सत्य आयुष्यालाही लागू पडतं. आपल्या दोघांमधील हे भावनिक आणि सामाजिक अंतर पार करणं, आता निदान या जन्मात तरी पूर्णपणे अशक्यच आहे. म्हणूनच सांगते, स्वतःला त्या भूतकाळाच्या कैदेतून मुक्त कर, आणि एका नव्या आयुष्याला सामोरं जा.!🎭
#आयुष्य_वगैरे ❤️🩹🫂
