टॅटू....! ❤️‍🩹🫂

माणूस शरीरावर टॅटू का काढतो..? केवळ फॅशन म्हणून..? छे..! मला वाटतं की माणूस जेव्हा शब्दांनी अपुरा पडतो, तेव्हा तो स्वतःच्या त्वचेलाच एक कोरा कागद बनवतो. माझ्या या उजव्या हातावर, करंगळीच्या आणि मनगटाच्या अगदी बरोबर मधोमध तिचं नाव मी ज्या दिवशी कोरलं, त्या दिवशी मला वाटलं होतं मी माझं जग जिंकलं. प्रेम म्हणजे समोरच्याच्या आनंदात स्वतःचा आनंद शोधणं. मीही तेच केलं. फरक इतकाच की, माझा आनंद एकतर्फी होता, आणि तिचा आनंद नेहमीच माझ्या वर्तुळाबाहेर होता.

आज ती तिच्या आयुष्यात #MH12 सारख्या ठिकाणी अगदी सुखनैव नांदते आहे. आता कदाचित तिला आठवतही नसेल की, कोणीतरी वेडा तिच्या एका हसण्यासाठी, तिला एकदा पाहण्यासाठी, रात्रंदिवस तिच्या अंगणात धडपडत, स्वतःच्या रक्ताचं पाणी करत असायचा. पण हा हातावरचा टॅटू.? हा मात्र अजिबात बदललेला नाही. तो तिथेच आहे, अगदी ताठ मानेने उभा..! काहीजण मला म्हणतात की तुझ्या हातावर असलेलं तिच्या नावाचं हे टॅटू म्हणजे माझ्या अपयशाची साक्ष आहे. म्हणू देत. मला काहीच फरक पडत नाही. जगाच्या लेखी जे अपयश आहे, ते माझ्या लेखी एका समृद्ध अनुभूतीचं अनमोल लेणं आहे. एकतर्फी प्रेम निभावून नेण्यासाठी अख्खं आयुष्य पणाला लावावं लागतं, आणि मी अजूनही तेच करतो आहे, ती माझी होऊ शकत नाही हे माहीत असूनही अजूनही तिच्यासाठी झुरतो आहे.

सगळ्याच इच्छा पूर्ण होण्यासाठी नसतात, काही इच्छा माणसाला जगायला शिकवण्यासाठी असतात, हे वपुंचं एक वाक्य मला आज अगदी अचूक वाटू लागलं आहे. माझ्या हातावरचा हा टॅटू मला रोज सकाळी आरशात बघताना चिडवत नाही, तर तो मला सांगतो, अरे वेड्या, तू प्रेम केलंस, हा तुझा अधिकार होता. तिने ते नाकारलं, तो तिचा अधिकार होता. तिच्या नकाराने तुझं प्रेम कसं काय कमी होईल..? प्रेम जर बदल्यात काही मागू लागलं, तर तो व्यापार झाला. आणि खरंच.. मला व्यापारात कधीच रस नव्हता, मला तर नात्यांची गुंतवणूक करायची होती.

कधीकधी मित्र म्हणतात, अरे, लेझर ट्रीटमेंट करून हा डाग पुसून टाक ना, कशाला भूतकाळ छातीवर बाळगतोस..? अशावेळी मी हा विषय हसून टाळतो. कारण त्यांना कसं सांगू की हा डाग नाही, ही माझ्या प्रामाणिकपणाची सही आहे. आणि मी हा टॅटू पुसून टाकला म्हणजे मला माझ्या मनातलं प्रेम पुसता येईल का..? आणि मुळात ते पुसायचंच कशाला..? अपयश आलं म्हणून काय झालं, त्या प्रवासात मी जे अनुभवलं, जी हुरहूर अनुभवली, ती काय कमी मोलाची होती..?

दररोज कामाच्या ठिकाणी हातात पेन अथवा माऊस घेताना, हातात हातात चहाचा कप घेताना, जेव्हा जेव्हा माझी नजर या अक्षरांवर पडते, तेव्हा चहा अधिकच गोड लागतो, आणखी उर्मीने काम करण्याची इच्छा जागृत होते. कारण त्यात माझ्या तिच्या त्या जुन्या आठवणींची साखर पेरलेली असते. खरंच... माणूस हरला की संपत नाही, तो जेव्हा करायचं सोडतो, तेव्हा तो संपतो. मी प्रेमात हरलो असेन, पण जगण्यात नाही. माझ्या हातावरचा हा टॅटू माझ्या पराभवाचं स्मारक नाही, तर तो माझ्या एका निष्पाप, निस्वार्थी भावनेचा जिवंत पुतळा आहे. तो तिथे ताठ मानेने उभा आहे कारण त्याला माहीत आहे की, या शरीराच्या आत राहणाऱ्या माणसाने कोणाचीही प्रतारणा केलेली नाही. तिने मला नाकारलं तरीही मी माझ्या प्रेमाचा आदर करायला शिकलोय, आणि हाच माझ्या एकतर्फी प्रेमाचा सर्वात मोठा विजय आहे.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂