बंधन..

आज पाच वर्षे झाली, पण काळ जणू त्याच क्षणावर थिजून राहिला आहे. मनाच्या एका कोपऱ्यात आजही तिचीच प्रतीक्षा सुरू आहे, जिथं आमची शेवटची भेट झाली होती. मी पावलांनी अजूनही तिथेच थांबलोय, पण ती मात्र मनानं खूप खूप दूर निघून गेलीय. मी तिला अनेक विनवण्या केल्या, हाका मारल्या, पुन्हा कधी भेटशील गं.? असंही सतत विचारत राहिलो, पण तिच्याकडून पुन्हा कधीच सकारात्मक प्रतिसाद मिळाला नाही. कदाचित ती आता त्या नात्याच्या बंधनातून मुक्त झाली आहे. पण मी मात्र त्या भेटीच्या आठवणींचे ओझे वाहत त्याच जागी उभा आहे, आणि ती मागे न पाहता कधीची कायमची पुढे निघून गेली आहे. बहुतेक हेच ते #आयुष्य_वगैरे जिथं एक जण कायमस्वरूपी तिथेच थांबतो आणि दुसरा मात्र प्रवासात हरवून जातो. माझ्या भूतकाळाच्या त्या एकमेव सोनेरी पानावर माझे आयुष्य अडकून पडले आहे, तर तिने तिचे तेच पुस्तक पुन्हा नव्याने सुरू केले आहे. तिच्या विरहाच्या या वेदनेत एक अनामिक तळमळ आहे, जी मला रोज तिथेच नेऊन उभी करते. मी आजही तिच्या वाटेकडे डोळे लावून बसलोय, कदाचित कधीतरी ती मागे वळून बघेल या आशेवर. पण वास्तव बहुतेक हेच आहे की, ती आमची पहिली आणि शेवटची भेट होती. तिची ती पावलं बहुतेक पुन्हा कधीच माझ्यासाठी मागे फिरणार नाहीयेत. काही माणसं आयुष्यात फक्त एक सुंदर वळण म्हणून येतात, आणि सरळ रेषेत पुढे पुढे निघून जातात, आणि मागे उरतो तो फक्त आठवणींचा धूर आणि कधीही न मिटणारा एक एकांत. आता या थांबलेल्या प्रवासाला कोणती दिशा द्यायची, हेच मला समजेनासे झाले आहे.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

आठवणींचा चक्रव्यूह...

आतल्या आत सगळं संपलंय, आपण पूर्ण कोलमडलोय याची स्पष्ट जाणीव असूनही मन त्याच त्या दुखऱ्या जागेवर जाऊन थांबतं. कधी नकळत तर कधी मुद्दाम, आपण स्वतःच आपल्या जखमा ओरबाडत राहतो. जो विषय काळजाला जिव्हारी लागलाय, ज्याने आयुष्य उद्ध्वस्त केलंय, त्याचाच विचार पुन्हा पुन्हा करणे हा एक मानसिक छळ बनला आहे. हे माहीत असूनही की यामुळे फक्त वेदनाच वाढणार आहेत, आपण त्या कटू आठवणींच्या चक्रातून स्वतःला बाहेर काढू शकत नाही. कदाचित त्या दुःखाची आता इतकी सवय झाली आहे की, त्या वेदनेमध्येच मन स्वतःचे अस्तित्व शोधू पाहते. स्वतःला अजून किती त्रास द्यायचा हे समजत नाही, पण त्या जुन्या जखमांना सतत हात लावण्याची ही सवय मनाला एका न संपणाऱ्या अंधारात ढकलत चालली आहे.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

माझ्यासाठी प्रेम म्हणजे फक्त तू ❤️

तू समोरून कोणताही प्रतिसाद न देणं, माझ्या भावनांकडे साफ दुर्लक्ष करणं किंवा पूर्णपणे अबोल राहणं, यामुळे माझं प्रेम कधीच कमी होणार नाही. कारण माझं तुझ्यावर असणारं प्रेम हे तुझ्या वागण्यावर किंवा तुझ्या उत्तरावर अवलंबून नाहीच मुळी. ते तर पूर्णपणे माझं स्वतःचंच आहे, जे मी अगदी मनापासून फक्त तुलाच वाहिलंय. तू कशीही वागलीस तरी माझं हे वेडं मन तुझ्याभोवतीच घुटमळत राहील, कारण माझ्या आयुष्यात तुझ्याशिवाय दुसऱ्या कोणाला जागाच नाही. तू माझं पहिलं, शेवटचं आणि एकमेव प्रेम आहेस, ज्याची जागा जगातील कोणतीच गोष्ट घेऊ शकत नाही. तुझा हा अबोलपणा, तुझी ही शांतता माझ्या प्रेमाची परीक्षा घेऊ शकत नाही, उलट ती मला तुझ्या आणखी जवळ घेऊन जाते. म्हणूनच सांगतोय वेडाबाई, तू कितीही दूर जाण्याचा प्रयत्न केलास, तरी माझ्या हृदयात धडधडणारं प्रत्येक स्पंदन फक्त आणि फक्त तुझ्यासाठीच असेल.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

अदृश्य धागा.. 👩‍❤️‍👨

अगं.. ऐकलंस का..? उगाच असा रागाराग करू नकोस. 

तुझी मनस्थिती मी समजू शकतो, पण प्रेम लादता येत नाही आणि त्याची सक्तीही करता येत नाही, हे वास्तव स्वीकारणं जितकं शहाणपणाचं तितकंच ते वेदनादायी ही आहे गं. आज आपण दोघंही अशा एका धूसर छायेत उभे आहोत, जिथे ना ओढ स्पष्ट आहे, ना दुरावा. तुझ्या मनात माझ्यासाठी नेमकं काय आहे, हे कोडं मला सुटत नाहीये आणि कदाचित तुलाही ते उमजत नसावं. तू मला पूर्णपणे आपलंसं करत नाहीस आणि कायमचं परकं करून दूरही ढकलत नाहीस. तुझ्या वागण्यात प्रेमाचा ओलावा ही नाही आणि तिरस्काराची धारही नाही. तरीही कुठेतरी एक अदृश्य धागा आहे जो तुला माझ्यापासून दूर जाऊ देत नाहीये. हे नसलेलं नातं आणि ही संदिग्धता आता मला खूप खूप व्याकुळ करते आहे. तू मला का धरून ठेवलंयस हे माहीत नाही, पण या मी तुला 'हवं असण्याच्या' आणि 'नको असण्याच्या' हिंदोळ्यावर माझं मन मात्र पुरतं अडकून पडलंय गं.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

अनुत्तरित प्रश्न..

तिला माझ्या भावनांची, माझ्या प्रेमाची आणि तिच्याशिवाय माझं आयुष्य अपूर्ण असल्याची पूर्ण जाणीव आहे. तरीही तिच्या बोलण्यातला हा कोरडेपणा आणि वागण्यातलं अंतर माझं मन रोज आतून पोखरत असतं. कधी कधी वाटतं की ती माझी परीक्षा तर घेत नाही ना, की तिच्या मनात काही वेगळीच घालमेल सुरू आहे जी ती मला सांगू शकत नाहीये? तिच्या या अशा वागण्याने माझ्या प्रेमावर संशय येत नाही, पण तिच्या मनात नक्की काय चाललंय हे न समजल्यामुळे एक अनामिक भीती नक्कीच वाटते. विश्वासाच्या या उंबरठ्यावर उभं राहून तिच्या एका शब्दासाठी, एका आपुलकीच्या नजरेसाठी माझं मन रोज आसुसलेलं असतं. हे कसं कोडं आहे माहित नाही, पण तिच्या या मौनाने आणि तुटकपणाने मला उत्तरांपेक्षा जास्त प्रश्न दिले आहेत, जे मला रात्रं-दिवस सतावत राहतात.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

अबोला..

प्रिय प्रेयसी.. ❤️

पत्रास कारण की, तुझी खूप खूप आठवण येते आहे गं, अगदी प्रत्येक क्षणाला तुझाच विचार मनात घोळत असतो. पण माझ्या या अनावर ओढीमुळे तुला कोणताही मानसिक त्रास होऊ नये, तुझ्या रोजच्या आयुष्यात अडथळा येऊ नये, म्हणूनच मी स्वतःला थांबवतो. दररोज सकाळी उठल्यापासून ते रात्री डोळे मिटेपर्यंत माझ्या या वेड्या मनाला आवर घालावा लागतो. तुझ्याशी बोलण्याची, तुला पाहण्याची, तुला अगदी घट्ट कडकडून मिठीत घेण्याची तीव्र इच्छा मनात दाबून ठेवताना आतल्या आत खूप घालमेल होते गं. पण तुझ्या सुखासाठी आणि तुझ्या शांततेसाठी हा विरह सोसणे मला भाग आहे. तुझ्या भावनांचा आदर करण्यासाठी मी माझ्या भावनांना कुलूप लावून ठेवले आहे. जरी मी तुझ्यापासून दूर असलो, तरी माझ्या मनातली तुझी जागा आणि तुझ्याप्रती माझे असलेले प्रेम कधीच कमी होणार नाही. तुला त्रास न देता, तुझी आठवण काढत राहणे हाच आता माझ्या जगण्याचा एक मूक भाग बनला आहे.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

फक्त तुझाच @psychosrd

प्रेयसी ❤️

आयुष्याच्या प्रवासात काही नाती नाव न घेताच आपल्या सोबतीला राहतात. एक असंच नातं म्हणजे आपल्या प्रेयसीचं.! ती केवळ प्रेमिका नसते, तर तो एक असा कोपरा असतो जिथे आपण जगाचे सगळे मुखवटे काढून शांतपणे श्वास घेऊ शकतो. पत्नी म्हणून तिला घराच्या उंबरठ्यात स्थान देता येत नसले, तरी मनाच्या गाभाऱ्यात तिचेच अस्तित्व कायम असते. तिच्याशी असलेले नाते हे समाजाने दिलेल्या व्याख्ये पलीकडले असते, जिथे शब्दांपेक्षा शांतता जास्त बोलते. अशा प्रेमाचे रूपांतर लग्नात न होणे, ही कदाचित त्या नात्याची शोकांतिका असेल, पण तोच त्या आपल्या पुरुषांचा सर्वात मोठा आणि न तुटणारा आधार असतो. कधीही पूर्ण न होणाऱ्या त्या अपूर्णतेतच त्या नात्याचे सर्वात सुंदर सत्य दडलेले असते.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

माझीही गोष्ट हीच आहे...

काल माझी एक पोस्ट वाचून इथल्या एका मित्राने कमेंट केली की, फार काही फरक नाही, आपल्या दोघांची गोष्ट जवळपास एकसारखीच आहे. आणि तेव्हा सहज मनात एक विचार येऊन गेला की, खरंच तर आहे, आपण सगळीजण सामान्य माणसं, आणि सामान्य माणसाचं आयुष्य थोड्याफार फरकाने अगदी एकसारखंच तर असतं. आपण वरवर कितीही वेगळे दिसत असलो, तरी आपल्या सर्वांच्या संघर्षाचा आणि आनंदाचा गाभा मात्र एकच असतो. त्याच मध्यमवर्गीय स्वप्नांची गोळाबेरीज, रोजची धावपळ आणि संध्याकाळी घराकडे वळताना मनावर असणारं उद्याच्या चिंतेचं थोडंसं ओझं. कधीतरी वाटतं की आपण एकटेच हे सगळं भोगतोय, पण जेव्हा कुणी म्हणतं ना, 'माझीही गोष्ट हीच आहे', तेव्हा जाणवतं की आपण एकाच अथांग प्रवासाचे सहप्रवासी आहोत. हे 'सारखेपण' आपल्याला एकमेकांशी जोडून ठेवतं आणि हीच सामान्यता आपल्या जगण्याला एक वेगळीच सुरक्षितता अन् ऊब देते. अखेरीस सामान्य माणसाच्या साध्या गोष्टीतच आयुष्याचं खरं तत्त्वज्ञान दडलेलं असतं. बरोबर ना.!?🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

निष्ठा

१० मे. आजचा हा दिवस माझ्या आयुष्यातील एक अशी जखम आहे जी कधीच भरून येणार नाही, असं मला वाटलं होतं. कारण आजच्याच दिवशी माझं तुला आपलं करण्याचं स्वप्न काचेसारखं विखुरलं होतं. तुझ्यापासून दूर होण्याच्या त्या क्षणी माझ्या जगाचा अंत झाला असं वाटलं होतं, पण त्याच अंधारात मला माझ्या प्रेमाच्या खऱ्या शक्तीची जाणीव झाली. तू माझी होऊ शकली नाहीस, हे वास्तव स्वीकारताना माझ्या मनाने एक वेगळीच उंची गाठली. माझं तुझ्यावरचं प्रेम हे तुला मिळवण्यासाठी नव्हतंच, तर ते केवळ तुझ्या अस्तित्वाचा उत्सव साजरा करण्यासाठी होतं. तू माझी झाली नाहीस म्हणून माझं तुझ्यावरचं प्रेम कमी होईल इतकं ते तकलादू नक्कीच नव्हतं. उलट, तुला न मिळवताही तुझ्यावर तितक्याच निष्ठेने प्रेम करत राहण्यात एक वेगळं समाधान मला गवसलं. प्रेम म्हणजे केवळ हक्क गाजवणं नसतं, तर समोरच्या व्यक्तीच्या आनंदात आपला आनंद शोधणं असतं, हे मला त्या दिवशी उमजलं. म्हणूनच आज तू जिथे कुठे असशील, तिथे सुखात असावीस हीच माझी एकमेव प्रार्थना असते, आणि यातच माझ्या प्रेमाचं सार्थक आहे. तुझे आनंदाचे क्षण हेच माझ्या जगण्याचे आधार बनले आहेत. तुझ्या सुखातच माझं सुख मानणं, हीच माझ्या प्रेमाची सर्वोच्च पायरी आहे, आणि ती मी आयुष्यभर जपणार आहे.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

विसावा..

दिवसाच्या त्या लख्ख प्रकाशात जगाला हवं तसं वागण्यासाठी आपण सगळेच आपल्या चेहऱ्यावर एक अदृश्य मुखवटा चढवून फिरत असतो. कोणासाठी तरी हसणं, कोणाच्या तरी अपेक्षा पूर्ण करणं आणि स्वतःला सिद्ध करण्याच्या या शर्यतीत आपण स्वतःलाच कुठेतरी हरवून बसतो. पण जसजशी संध्याकाळ होते आणि हळूहळू अंधार दाटून येतो, तसं आपल्या मनावरचं ते ओझं अलगद हलकं व्हायला लागतं. रात्रीचा तो गर्द अंधार भीतीदायक नाहीतर, एका जुन्या मित्रासारखा वाटायला लागतो, जो आपल्याला आपण जसे आहोत तसे स्वीकारायला नेहमीच तयार असतो. त्या शांततेत आपल्याला कोणालाही काही स्पष्टीकरण द्यावं लागत नाही की खोटं हसावं लागत नाही. त्या काळोखात आपण आपले डोळे मिटून स्वतःच्या मनाशी संवाद साधू शकतो. ती गर्द अंधारी रात्र म्हणजे केवळ विश्रांतीची वेळ नाही, तर ती स्वतःला पुन्हा मिळवण्याची एक संधी असते. तिथे आपण आपल्या जखमा, आपले अश्रू आणि आपले खरे विचार मुक्तपणे मांडू शकतो. शेवटी, हाच तो काळ असतो जेव्हा आपण जगासाठी 'कोणीतरी' असण्यापेक्षा स्वतःसाठी 'स्वतः' असतो. पुन्हा एकदा नव्या दिवसाचा एक नवा मुखवटा चढवण्यासाठी लागणारी ताकद ही गर्द अंधारी रात्रच आपल्याला तिच्या मायेच्या उबदार मिठीत देत असते.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

शेवट की सुरुवात..? 💔❤️‍🩹

१० मे. आजचा हा दिवस माझ्या आयुष्यातील एक अशी जखम आहे जी कधीच भरून येणार नाही, असं मला वाटलं होतं. कारण आजच्याच दिवशी माझं तुला आपलं करण्याचं स्वप्न काचेसारखं विखुरलं होतं. तुझ्यापासून दूर होण्याच्या त्या क्षणी माझ्या जगाचा अंत झाला असं वाटलं होतं, पण त्याच अंधारात मला माझ्या प्रेमाच्या खऱ्या शक्तीची जाणीव झाली. तू माझी होऊ शकली नाहीस, हे वास्तव स्वीकारताना माझ्या मनाने एक वेगळीच उंची गाठली. माझं तुझ्यावरचं प्रेम हे तुला मिळवण्यासाठी नव्हतंच, तर ते केवळ तुझ्या अस्तित्वाचा उत्सव साजरा करण्यासाठी होतं. तू माझी झाली नाहीस म्हणून माझं तुझ्यावरचं प्रेम कमी होईल इतकं ते तकलादू नक्कीच नव्हतं. उलट, तुला न मिळवताही तुझ्यावर तितक्याच निष्ठेने प्रेम करत राहण्यात एक वेगळं समाधान मला गवसलं. प्रेम म्हणजे केवळ हक्क गाजवणं नसतं, तर समोरच्या व्यक्तीच्या आनंदात आपला आनंद शोधणं असतं, हे मला त्या दिवशी उमजलं. म्हणूनच आज तू जिथे कुठे असशील, तिथे सुखात असावीत हीच माझी एकमेव प्रार्थना आहे, आणि यातच माझ्या प्रेमाचं सार्थक आहे. तुझे आनंदाचे क्षण हेच माझ्या जगण्याचे आधार बनले आहेत. तुझ्या सुखातच माझं सुख मानणं, हीच माझ्या प्रेमाची सर्वोच्च पायरी आहे आणि ती मी आयुष्यभर जपणार आहे.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

#प्रेम_आई ❤️

मदर्स डे आला की वाटतं, निदान आजच्या दिवशी तरी आईने फक्त 'आई' असावं, 'सुगरण' किंवा 'गृहिणी' नको. पण सकाळच्या चहापासून रात्रीच्या ताटापर्यंत तिचं अस्तित्व घराच्या कोनाकोपऱ्यात असं विणलं गेलंय की, तिला कामापासून वेगळं करणं केवळ अशक्य होऊन बसतं. मी तिला विश्रांती द्यायचा कितीही प्रयत्न केला, तरी तिचं मन मात्र घराच्या रहाटगाडग्यातच अडकलेलं असतं. कदाचित तिची ही अखंड सेवाच तिचं आपल्या कुटुंबावर प्रेम व्यक्त करण्याची पद्धत आहे. म्हणूनच अगदी फार फार लहानपणापासूनच, मी दररोज आणि विशेषकरून आजच्या या दिवशी तिला तिच्या या नेहमीच्या आवडत्या रहाटगाड्यापासून दूर न करता, तिला तिच्या कामात थोडासा हातभार लावून 'आम्हीही आहोत तुझ्यासोबत' ही जाणीव सतत करून देत असतो. पण तरीही वाटत राहतं की, एका लेकीची आपल्या आईवर असलेली माया मात्र काही औरच असते, आणि ती माया माझ्या आईच्या वाट्याला नियतीने लिहिलेली नाहीये, म्हणून तिला तिची कमतरता कधीच न भासू देणं हा प्रामाणिक प्रयत्न सुध्दा सुरूच असतो.!

#MothersDay #प्रेम_आई ♥️ #आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

सांजवेळ

दिवसभराचा तो धावपळीचा काळ म्हणजे एक प्रकारचा मुखवटाच असतो, जो मी जगासाठी चढवलेला असतो. पोटापाण्याच्या विवंचनेत आणि कामाच्या व्यापात मी स्वतःला इतकं गुंतवून घेतो की, तुझी आठवण काळजाच्या एका कोपऱ्यात बंदिस्त करून ठेवण्याशिवाय माझ्याकडे पर्याय नसतो. पण जशी संध्याकाळ ढळू लागते आणि मी घराची वाट धरतो, तसा तो बांध हळूहळू कमकुवत होऊ लागतो. कामाचा तो शेवटचा ताण उतरला की, माझ्या मनात साठलेल्या तुझ्या आठवणी एकाएकी उसळी मारून वर येतात. त्या क्षणी मला जगाचं भान उरत नाही, मी त्या आठवणींना इतक्या आवेगाने मिठी मारतो की जणू काही तू स्वतः माझ्या डोळ्यांसमोर उभी आहेस. त्या एकांतात तुझ्याशी होणारी ती भेट इतकी जिवंत असते की, माझा थकवा कुठल्या कुठे पळून जातो. तुझा तो भास, ते हसणं त्या आठवणींचा स्पर्श मला नव्याने जगण्याचं बळ देऊन जातो. खरंच, तुझी आठवण म्हणजे केवळ भूतकाळ नाही तर माझ्या वर्तमानाचा सर्वात सुंदर आणि हळवा भाग आहे.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

परिचित अनोळखी...

तिचं माझा प्रत्येक शब्द वाचणं आणि त्यावर तिचं हे निशब्द राहणं, आता मला एखाद्या कधीही न सुटणाऱ्या कोड्यासारखं वाटतंय. जर माझ्या शब्दांतल्या संवेदना तिच्या काळजाला भिडत नसतील, तर मग त्या काळजातल्या शाईला आणि कागदावरच्या शब्दांच्या वाट्याला येतो, तो फक्त कोरेपणाच. प्रतिसादाशिवाय केलेलं वाचन म्हणजे शब्दांची केवळ एक औपचारिक ओळख ठरतेय. माझ्या भावनांच्या प्रदर्शनापेक्षा मला तिच्या एका शब्दाची, एका खुणेची जास्त ओढ आहे. कारण तिच्या प्रतिसादाशिवाय माझं हे मांडलेलं सगळं "शब्दजग" आता मलाच परकं वाटू लागलं आहे.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

तू माझा सांगाती...

एरव्ही तसा कुणीशीही फारसा न बोलणारा असा मी, पण मनात मात्र खूप सा-या शब्दांचा पसारा घेऊन फिरत राहतो. या मनातल्या पसा-याचं रूपांतर हळूहळू जेव्हा अडगळीत होऊ लागतं, तेव्हा मग नाईलाजाने मनातलं सगळं काही कागदावर रितं करावं लागतं. खरंच.. आपल्या मनातलं जेव्हा कोणाशीही बोलता येत नाही, तेव्हा माणूस स्वतःमध्येच एक जग शोधू लागतो. मनातले शब्द कागदावर उमटू लागतात, आणि त्यातूनच एक नवा 'स्वसंवाद' सुरू होतो. अगदी सुरुवातीच्या काळात जो केवळ माझ्या मनाचा एकांत होता, तो हळूहळू लेखणीच्या रुपाने माझा सोबती बनला आहे. आज माझं हे लिखाण केवळ माझा छंद उरलेला नाही, तर ती माझ्या अस्तित्वाची एक गरज झाली आहे. वाढत्या वयानुसार ही सवय आता माझ्या भावनांना वाट करून देणारा एक सुरक्षित आणि विश्वासार्ह मार्ग बनली आहे. बाहेरच्या जगाने मला दिलेली शांतता, नाकारलेपण, कमीपणाची भावना आता या शब्दांच्या गराड्यात पार हरवून गेली आहे. माझ्या या शब्दांच्या जगात मी स्वतःशीच मांडलेल्या या संवादाने मला केवळ सावरलेच नाही, तर माझ्या भरकटलेल्या, वेड्या मनाला शब्दांची एक अनमोल साथ मिळवून दिली आहे.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

लहानपण देगा देवा...

माझ्या गरिबीची, माझ्या अवस्थेची, माझ्या दिसण्याची किंवा माझ्या परिस्थितीची पर्वा न करता, तिच्या केवळ एका नजरेसाठी आणि स्मितहास्यासाठी, तिला दररोज निदान एकदातरी डोळे भरून पाहण्यासाठी मी जे कष्ट घ्यायचो, जी धडपड करायचो, जी पायपीट करायचो, ते फक्त माझं मलाच ठाऊक. पण त्यावेळी माझ्या त्या बालमनाला, माझं ते प्रेम शब्दांत व्यक्त करता आलं नाही. परंतु माझ्या डोळ्यांतील ती आर्तता आणि तिच्याविषयीच्या अबोल भावना ह्या जगातील कोणत्याही भाषेतून व्यक्त होणाऱ्या प्रेमापेक्षा नक्कीच श्रेष्ठ अशा होत्या.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂

जाणीवा..

आजच्या धावपळीच्या जगात 'प्रेम' हा शब्द प्रत्येकाच्या ओठांवर सहज येतो, पण तो हृदयापर्यंत पोहोचतोच असं नाही. आजकाल नाती ही केवळ सामाजिक गरज किंवा वरवरचे प्रदर्शन म्हणून निभावली जातात, जिथे भावनांपेक्षा तडजोडींना जास्त महत्त्व असते. खरं प्रेम म्हणजे केवळ शब्दांचा खेळ नव्हे, तर दुसऱ्याच्या अस्तित्वाचा आणि सुखाचा आदर करणारी एक निखळ वृत्ती आहे. जेव्हा एखाद्याच्या अंतरात खरोखर प्रेम असतं, तेव्हा तिथे अपेक्षांचा डोंगर नसून नि:स्वार्थ त्यागाची आणि अथांग विश्वासाची सावली असते. प्रेमात तर सगळेच आहेत, पण सगळ्यांच्या अंतरात प्रेम वसलेलं असेलच असं नाही. म्हणूनच, गर्दीत दिसणारी सगळीच नाती प्रेमाची नसतात. प्रेमाची खरी जाणीव तर शांतपणे एकमेकांच्या सुख-दु:खात सहभागी होणाऱ्या त्या कोमल अंतकरणातच वसलेली असते.!🎭

#आयुष्य_वगैरे ❤️‍🩹🫂